Dit is de eenendertigste in een serie van (voor zover de wifi het tijdens de vakantie toelaat) dagelijkse reisverslagen. De aanleiding voor onze reis vindt u hier.

Yurt. Het klinkt als datgene wat wel wegvloeit bij het uitlekken van yoghurt tot hangop, maar het is een grote ronde tent.

De yurt die wij huren heeft een bed, tafel en stoelen, en een kachel. Hij staat in Whistler, het skidorp van de Olympische Spelen van 2010, en onze laatste halte voor Vancouver.

De luxe van een bed, en de warmte bij het verlaten daarvan, maakt ons de koning te rijk. En dat is maar goed ook, want in Whistler regeert de dollar met snoeiharde hand.

Fred recenseert de hele reis:

Welkom bij aflevering 31 van mijn dagelijkse reisrecensies. Vandaag recenseer ik:

de vegetariër in mij

Ik heb er geen enkele moeite mee om een aantal dagen vleesloos te eten, maar de structuur van mijn gebit vertelt me dat er een carnivoor in mij huisvest. Die carnivoor deed zich vandaag gelden.

Na een week waarin strak regime van enkel erwtensalades, eieren, en vegetarische pastamaaltijden gehanteerd werd, voelt het als een bevrijding om weer eens een stuk dooie koe te kunnen wegkauwen.

Fusilipasta met tomatensaus plus een lap rundvlees van drie ons, het is een combinatie die ik iedereen kan aanraden.

En laten we eerlijk zijn; als de koe zelf nooit vlees heeft gegeten – waar ik voor het gemak en de gekke-koeien-kop-in-het-zand-geruststelling maar even vanuit ga – dan is dat toch al vegetariër genoeg?