Dit is de dertigste in een serie van (voor zover de wifi het tijdens de vakantie toelaat) dagelijkse reisverslagen. De aanleiding voor onze reis vindt u hier.

Kamloops was een snoeiharde confrontatie met de bewoonde wereld; te veel verkeerslichten, nog veel meer auto’s, en een ontstellend tekort aan groen.

Toch was Kamloops een logische halte. Omdat het op de route lag, maar ook omdat Don en Greg, de tweelingbroers met hun overstyled poedels die we vorige week bij Martha’s Creek hadden ontmoet, ons hadden uitgenodigd voor een diner. En een beetje huiselijke warmte, daar waren we wel aan toe.

We praatten over onze levens, over de verschillen tussen ode landschappen die we met thuis associëren, en over onze particuliere blik op de wereldpolitiek. De verschillen tussen Canadezen en Nederlanders bleken eens te meer in de nuances te schuilen.

De meest significante nuance daarbij was de positie ten opzichte van de Atlantische Oceaan.

Fred recenseert de hele reis:

Welkom bij aflevering 30 van mijn dagelijkse reisrecensies. Vandaag recenseer ik:

het Mobile Homes-park

Eén afslag voor die naar de camping was de ingang naar het trailerpark.

Gezien de grootte van deze wijk vrees ik dat de oorzaak van het ongemak dat wij voelden bij onze zoektocht naar de uitgang meer bij ons moet hebben gelegen dan bij de bevolking.