Dit is de vierentwintigste in een serie van (voor zover de wifi het tijdens de vakantie toelaat) dagelijkse reisverslagen. De aanleiding voor onze reis vindt u hier.

Op een patio bij lake Louise dronken we een pintje. De echtgenote in kwestie een Guinness, ikzelf een Big Rock Grashopper.

Naast ons zat wat ik niet anders kan omschrijven als een Hollandse, verbitterde, gedroogde zuurpruim van gereformeerde ouwe vrijster, met haar oude moeder.

Pruim probeerde e-mailcontact te leggen met het thuisfront, dat, naar ik vermoed, bestond uit een steungroep voor takkewijven die onder de dekmantel van de plattelandsvrouwen schuilt.

Dat e-mailcontact wilde niet lukken.
Enkele citaten:

Hij haalt niets op.
En hij verstuurt ook niets.
Toch ben ik verbonden.
Ik snap er niets van, mam. Ik heb vier gebogen streepjes. En toch doet hij het niet.
Stil nou even, mam. Ik probeer nu het internet op te gaan.
Nou ja,zeg. Ik krijg alleen de website van een hostel.

Daarna bladerde ze door een tijdschrift:

Ik heb nog steeds de puzzel in dit blad niet gevonden.

De oude moeder dook nog dieper in haar wandelkaart.

Fred recenseert de hele reis:

Welkom bij aflevering 24 van mijn dagelijkse reisrecensies. Vandaag recenseer ik:

blauw

Blauw heeft, net als groen, een kalmerende werking op het gemoed. Het zal de vegetarier in onze menselijke natuur zijn.

Het water van Lake Louise valt echter enkel te beschrijven in kunstmatige termen: tekenfilmblauw.