Dit is de drieëntwintigste in een serie van (voor zover de wifi het tijdens de vakantie toelaat) dagelijkse reisverslagen. De aanleiding voor onze reis vindt u hier.

’s Ochtends, nadat de Starbucks van Banff ons had opgewarmd, kwam het min of meer aangekondigde bericht uit Nederland dat de opa van Esther was overleden.

Enkele dagen na ons vertrek hoorden we dat hij al enige tijd ernstig ziek bleek te zijn. Het plan om hem door een kleine ingreep wat extra tijd te geven bleek onhaalbaar. In overleg met de familie hadden we besloten om niet naar Nederland terug te keren, maar onze reis voort te zetten.

Vandaag zijn we vol in een Tourist-Trap gelopen: ons was een hike naar twee watervallen aanbevolen. Het bleek een polonaise in twee richtingen, op een goed geasfalteerd pad. De Hot Springs was beter; een mineraalbad van veertig graden celsius. In de buitenlucht, met uitzicht op een van de vele bergtoppen.

’s Avonds bouwden we een vuur van zelfgekapt hout, met een flink stuk zalm en een niet onaardig stukje rundvlees op het rooster. De stilte werd enkel onderbroken door het vele proosten op opa.

Fred recenseert de hele reis:

Welkom bij aflevering 23 van mijn dagelijkse reisrecensies. Vandaag recenseer ik:

Tunnel Mountain

Onderweg van Banff naar de camping, aan het eind van de morgen, stopten we bij een parkeerplaats langs de weg. Dit was het moment om even stil te staan.

Tunnel Mountain dankt zijn naam aan de tunnel die de Canadian Pacific Railways daar doorheen had willen boren, ergens aan het begin van de twintigste eeuw. Die tunnel is er nooit gekomen: er werd besloten het spoor om te leiden.

Bij Tunnel Mountain hebben we een tijdje op een steen gezeten. Met uitzicht op een naaldbos, een rivier en een meertje onder ons, en op de eeuwige sneeuw daar ver boven.