Dit is de negentiende in een serie van (voor zover de wifi het tijdens de vakantie toelaat) dagelijkse reisverslagen. De aanleiding voor onze reis vindt u hier.

De winkelruiten zijn omspannen met traliewerk, het interieur is spaars verlicht. Tegen een zijmuur van het pand hangt de jeugd, schuilend onder hun capuchons. Hun crossfietsjes staan verongelijkt ondersteboven op het voetpad.

Ik kan de neiging om even achter me te kijken niet onderdrukken. Daar is de Save On Foods, de goedverlichte, vriendelijke supermarktwereld waar we zojuist onze dagelijkse inkopen hebben gedaan.

We worden gemonsterd. Even is er overleg tussen de hoodies, eindigend in desinteresse. We stappen de illegaal aandoende Liquor Store binnen.

In Kelowna is het kopen van een fles wijn een schimmige aangelegenheid.

Fred recenseert de hele reis:

Welkom bij aflevering 19 van mijn dagelijkse reisrecensies. Vandaag recenseer ik:

de camping die we niet kozen

Het kiezen van een camping is een gevoelskwestie, in hoeverre voel je je thuis, en waar liggen de grenzen van je tolerantie?

De poort van de camping die we niet kozen was een hek van ruim drie meter hoog. Het pad was opgedroogde, ingeklonken modder. de receptie annex toiletgelegenheid was een aftands, uit MDF opgetrokken gebouwtje, en de ‘campinggasten’ deden denken aan aan lager wal, en hogere alcoholpercentages geraakte familieleden van Britney Spears, uit de tijd dat die haar hoofd had kaalgeschoren.

Dit was een longstay-trailerpark.

Ware dit een filmlocatie, dan waren vier sterren op zijn plaats geweest.