Welkom bij aflevering 72 van mijn recensie-rubriek. Vandaag recenseer ik:
mysteries

Mysteries. Het leven zit er vol mee. Bijvoorbeeld: hoe komt die sok in mijn laptoptas? Zomaar een mysterie waaraan geen enkele tv-scenarioschrijver zijn vingers zou willen branden.

Het is wel het mysterie waarmee ik geconfronteerd werd toen ik vanmorgen mijn laptop uit mijn tas trok. Plotsklaps lag er een donkerblauwe linkersok, met lichtblauw en grijs geruit patroon. Op mijn bureau. Op het werk.

Voordat een van mijn collega’s de sok zou zien, stak ik hem snel in mijn broekzak. Nu durf ik niet naar het toilet, terwijl ik heel nodig moet. Maar het risico dat iemand aanstoot neemt aan de onbehoorlijke sokbobbel lijkt me, zeker gezien de #metoo-perikelen van de laatste tijd, niet uit te vlakken. (Het is een sok van bovengemiddelde lengte in combinatie met een broekzak van het ondiepe type.)

Ondertussen maalt het raadsel door mijn hoofd: mijn laptoptas is bij mijn weten niet in de buurt geweest van de kledingkast, en de sok in kwestie rook versgewassen.

En dan is er nog de constatering dat een mysterie, meer nog dan bij een sok het geval blijkt, nooit alleen komt: want waar zal de bijbehorende rechtersok opduiken? En zal de vindplaats een aanwijzing opleveren naar de oorsprong van het mysterie van de dolende sok, of zal de vindplaats het raadsel enkel nog meer vergroten?

Ik hoop vurig dat de andere sok snel opduikt. Ik hoop ook dat mijn hoofd me dan zal toestaan beide mysteries tegen elkaar weg te strepen, wanneer ik de sokken in elkaar opvouw tot een geruststellend bolletje.

(Overigens komt een perikel ook zelden alleen.)