Welkom bij aflevering 38 van mijn recensie-rubriek. Vandaag recenseer ik:

de tandartsstoel

Waarom heeft een tandartsstoel eigenlijk die naam? Ik heb mijn tandarts nog nooit in die stoel aangetroffen, zoals dat bijvoorbeeld wel het geval is bij sneetjes brood in boterhamzakjes.

Al wat de tandarts doet is stilletjes wachten op zijn krukje op wieltjes. Net zolang totdat een onschuldig iemand in die stoel plaatsneemt. Hij probeert die persoon dan te overvallen teneinde hem of haar de mond zo leeg mogelijk te pulken en te schrapen. En dat alles onherkenbaar vermomd, met zo’n kapje.

Ik heb geen idee hoe mijn tandarts eruit ziet. Ik vermoed dat hij uit Japan afkomstig is, veel Japanners dragen mondkapjes. En mijn tandarts maakt ook altijd direct foto’s.

Het fijnst aan de tandartsstoel vind ik de mogelijkheid om één been vanaf de knie naast de stoel te laten bungelen.

Een beetje als de biljarter vlak voor een stoot: alles moet bewegingsloos blijven vanwege de precisie, alles behalve de ringvinger van de hand die op het laken ligt.