Een lezer zei me na mijn laatste dagelijkse Canada-reisrecensie dat ik niet per se hoefde te stoppen nu ik thuis was. Gezien de tekst die vanmorgen op mijn scherm verscheen, vindt mijn hoofd dat ook. Maar daar mijn hoofd consequente meningsvorming altijd al een achterhaald begrip heeft gevonden, bestaat er geen enkele frequentiebelofte.

Welkom bij aflevering 37 van mijn recensie-rubriek. Vandaag recenseer ik:

jetlag

Jetlag is een vreemd fenomeen; enkel mensen die een mooie vakantie hebben beleefd klagen erover. Wie een tsunami heeft meegemaakt, klaagt na thuiskomst eerder over de ondervonden wateroverlast.

Jetlag, ofwel ‘straalvliegtuig-naijling’, is ook nog eens een verwarrende term. Een mijns inziens een treffender omschrijving voor dit verschijnsel zou zijn: een geeuwend caffeïnetekort.

Dat tekort is des te geeuwender doordat de echtgenote ik kwestie en ik onszelf tijdens de vakantie aan een gedisciplineerd koffietentjes-regime hebben onderworpen: aan de eerste espressobar van de dag mocht niet zonder bezoek worden voorbijgegaan. Een verslaving heeft ook structurerende effecten.

Dat juist op deze eerste ochtend na terugkomst ons geliefde espresso-apparaatje op standje kortsluiting blijkt te staan, is dan ook een extra hard gelag. De afkickverschijnselen zijn niet van de (v)lucht.

ps: autoradiootje kopen?